Ik groeide op in een wereld waar vrouwen niet spraken in het openbaar. Waar mannen de gemeente leidden, de beslissingen namen, de richting bepaalden. En waar ik als meisje leerde dat stilzijn gelijkstond aan goed zijn. Ik ben opgegroeid als Jehovah’s Getuige.
Vrouw-zijn betekende voor mij heel lang: geen ruimte innemen. Niet bevragen. Gehoorzamen. Toen ik een gaatje te veel in mijn oor zette, een rok droeg die net iets te kort was, werd ik terechtgewezen door mannen die bepaalden hoe mijn lijf eruit mocht zien. Op een gegeven moment kon ik niet meer ademen. En ben ik weggegaan. Dat is een verhaal apart.
Wat ik daarna deed was voorspelbaar voor iemand die geleerd heeft dat je je plek moet verdienen: ik ging bewijzen dat ik het kon. Studeren. Werken. Presteren. Ik stapte een wereld in van hiërarchie en competitie, en ik paste me aan. Ik leerde mijn mannetje staan. Vrouwencirkels? Tempelavonden? Niets voor mij.
Maar er was nog iets anders. Iets wat ik mezelf lange tijd niet hardop heb toegegeven: ik voelde me bij vrouwen nooit echt veilig.
Waar ik vandaan kom, waren vrouwen elkaars veroordelende bewakers. Er werd geroddeld over kleding, over uiterlijk, over wie te veel aandacht trok van de verkeerde man. Competitie was de lucht die je inademde: onuitgesproken, maar overal.
Ik droeg die alertheid lang mee. Ook ver buiten de gemeenschap. Bij elke nieuwe groep vrouwen zat er ergens in mij een waakzaamheid: wie oordeelt hier, wie kijkt hoe ik eruitzit, wie concurreert? Ik kon niet leunen. Ik kon niet landen.
Tijdens de vrouwenjaartraining van Alexandra Rakemann leerde ik voor het eerst iets anders. Dat een groep vrouwen ook een plek kan zijn waar niemand wint en niemand hoeft te waken. Waar je gewoon aanwezig mag zijn en dat dat genoeg is. Dat heeft me meer veranderd dan ik had verwacht.
Dus toen Phoebe en Lieke het idee pitchten voor een Tempelavond bij MIKA, was ik super blij. Omdat ik weet hoe het voelt om bij vrouwen te willen ontspannen en niet te weten hoe. En ook omdat we met MIKA we een plek proberen te creëren waar iedereen mag landen, precies zoals hij – en zij – is,, zonder iets te moeten bewijzen.
Op donderdag 23 april is er een avond met een blauwe lotus ceremonie, helende zielsklanken, een energetische Ankh sessie en afgestemde aanraking. Van hoofd naar hart naar bekken. Van doen naar zijn. Je hoeft er niets van te geloven. Je hoeft ook niet “het type” te zijn. Kom gewoon. En kijk wat er gebeurt als je even niet hoeft te presteren.
👉 Boek je plek via Hipsy — donderdag 23 april, 19:30–21:00 bij MIKA Bilthoven. Investering: €39.
MIKA | Emmaplein 20, Bilthoven — een plek voor verbinding met jezelf en met anderen.
